Gotowość dziecka do komunikacji zależy nie tylko od jego rozwoju językowego, ale także od stanu emocjonalnego i poczucia bezpieczeństwa. To emocje otwierają lub zamykają drogę do kontaktu – wpływają na uwagę, motywację i zdolność współpracy w terapii. Artykuł pokazuje, jak emocje wpływają na rozwój mowy i komunikacji oraz jakie mechanizmy neurobiologiczne i psychologiczne stoją za tym procesem.
Omawia też rolę dorosłego w koregulacji, znaczenie nazywania emocji i wyniki badań potwierdzające ścisły związek języka z rozumieniem emocji. Perspektywa ta ma pomóc logopedom lepiej rozumieć dzieci i skuteczniej wspierać ich rozwój komunikacyjny.